Ne biliniyor, ne henüz bilinmiyor?

Bacillus bakterileri toprakta bağlı kalan fosforu çözer.

Kireçli toprakta fosfor kalsiyumla bağlanır ve bitki onu alamaz. Bacillus türleri salgıladıkları organik asitler ve fitaz gibi enzimlerle bu fosforu çözer. Fitaz geni kapatılan bakterinin bu etkiyi kaybetmesi, mekanizmanın gerçekten bu olduğunu gösterdi. Brezilya'daki beş sezonluk tarla çalışmasında B. megaterium ile kaplanan mısırda danedeki fosfor birikimi verimle birlikte arttı.

Etkinin büyüklüğü toprağın fosfor durumuna ve bakterinin suşuna göre değişiyor; aynı çalışmada bir bölgede artış belirgin, diğerinde küçük kaldı.

Bazı Bacillus türleri havadaki azotu bağlar, azot alımını destekler.

Erzurum'da denenen 9 bakterinin 6'sı azot bağladı. Serada mısıra azotun yalnızca üçte biri verildiğinde B. pumilus, bitkinin üst aksamındaki azotun %25–30'unu havadan bağlayarak karşıladı. Polonya'daki tarla denemesinde B. megaterium ve B. subtilis içeren preparatlarla topraktaki nitrat ve amonyum en yüksek düzeye çıktı.

Havadan bağlanan azot sera ölçümü. Erzurum tarla denemelerinde bakterinin sağladığı artış, kimyasal azotlu gübrenin sağladığının altında kaldı.

Saçak kök oluşumunu hızlandırır, bitkinin toprağa tutunmasını güçlendirir.

Bacillus türleri kök uzamasını uyaran IAA (oksin) hormonunu üretir. Erzurum'daki çalışmada denenen 9 bakterinin hepsi oksin üretti. Arpada kök ağırlığı %9–17 arttı. Çeltikte bakteri spor hâlinde verildiğinde kök gelişimini artırdı ve kök çevresinde kalıcı oldu.

Kök ölçümlerinin çoğu sera ve fide döneminden. Tarlada kök kazmak zor olduğu için tarla verisi az.

Demir ve çinko gibi mikro elementlerin bitkiye geçmesine yardım eder.

Bacillus türleri demiri yakalayan siderofor adlı molekülleri üretir. Buğday tarlasında ekimden önce bir kez verilen Bacillus danedeki demiri, azotu ve potasyumu artırdı. Mısırda Bacillus içeren bir karışım demir ve çinko alımını %11 artırdı.

Az sayıda tarla denemesi var ve bazılarında Bacillus başka bakterilerle karışık verildi.

Kuraklık ve tuz stresinde bitkinin dayanmasına destek olur.

97 çalışmayı birleştiren bir analize göre Bacillus aşılamasının sağladığı verim artışının en büyük kısmı, bitkinin strese daha iyi dayanmasından geliyor. Sulamanın azaltıldığı bir buğday tarlasında B. amyloliquefaciens biyokömürle birlikte verildiğinde verim 3 sulamada %36, 2 sulamada %77 arttı. Tuz stresindeki çeltikte stresle ilgili genlerin çalışması değişti.

Kuraklıktaki en büyük artış biyokömürle birlikte görüldü; tuz verisi seradan. Dona karşı etkiyi gösteren hakemli tahıl çalışması bulamadık.

Kök çürüklüğü ve mantari hastalıklara karşı bitkinin direncini artırır.

Laboratuvarda B. subtilis, Fusarium'un yaptığı buğday kök boğazı çürüklüğünü %81,5 baskıladı ve buğdayın kendi savunma enzimlerini harekete geçirdi. Tuzlu bir buğday tarlasında iki Bacillus türünün karışımı hastalığı %79,8 azalttı; kök çevresinde zararlı mantarlar azaldı. 396 çalışmayı birleştiren analizde biyolojik tohum uygulaması hastalık kontrolünü ortalama %55 artırdı.

Tarla verisi tek bölgeden ve tek sezondan. Proverim bir zirai ilaç değil; hastalık mücadelesinin yerine geçmez.

Tahılda dekar başına verimi artırır.

Erzurum'daki iki yıllık tarla denemesinde Bacillus suşlarıyla kaplanan buğdayda verim tek suşla %17–25, karışımla %31 arttı; arpada artış %4–17 oldu. Brezilya'da beş sezon boyunca B. megaterium mısırda verimi bir bölgede ortalama %22, diğerinde %6 artırdı. Dünya genelinde Bacillus aşılaması verimi ortalama %25,7 artırdı.

Artış tarlaya, iklime, çeşide ve suşa göre çok değişiyor. Ortalamalar farklı bitkileri ve koşulları bir araya getiriyor; tek bir tarla için garanti değil.

Kimyasal gübre azaltıldığında verimin korunmasına yardım eder.

Meksika'da makarnalık buğdayda azot dozu hektarda 250 kg'dan 130 kg'a indirildiğinde Bacillus karışımı alan parsel, aşılanmayana göre hektarda 1 ton fazla verdi ve dane kalitesi düşmedi. Serada çeltikte azotun %75'iyle birlikte verilen B. megaterium karışımı verimi %39,5 artırdı. Sicilya'da bir tarlada gübresiz aşılı parseller gübreli parsellere yetişti.

Sonuçlar suşa ve tarlaya göre çok değişiyor. Erzurum'daki denemelerde bakterinin sağladığı artış tam doz gübrenin altında kaldı. Gübreyi ne kadar azaltacağınıza toprak analiziyle karar verilmeli.

Dane dolumunu, proteini ve glüten kalitesini destekler.

Polonya'da B. megaterium ve B. subtilis içeren preparatlarla buğdayda yaprak yeşilliği arttı ve dane proteiniyle güçlü ilişki gösterdi. İtalya'daki tarla denemesinde unda iki kaliteli glüten alt birimi arttı. Sicilya'da en yüksek protein (%17,85) aşılama ile mineral gübre birlikte verildiğinde ölçüldü.

Sonuçlar karışık: Erzurum'daki bir denemede Bacillus buğdayda dane sayısını artırdı ama protein ve verimi değiştirmedi. Hektolitre üzerine doğrudan ölçüm yapan Bacillus çalışması az.

Tohum kaplama ile bakteri, kök çıktığı anda yanında olur.

Dünya genelinde 396 çalışmayı birleştiren analizde biyolojik tohum uygulaması fide çıkışını ortalama %91, verimi %21 artırdı. Erzurum'daki buğday ve arpa denemelerinde ve Brezilya'daki mısır denemelerinde Bacillus tohuma kaplanarak verildi. Sicilya'da en iyi sonuç tohum ile topraktan uygulama birlikte yapıldığında alındı.

Analiz Bacillus dışındaki biyolojik ürünleri de kapsıyor. Kaplamanın başarısı uygulamanın doğru yapılmasına bağlı.

Spor formu sayesinde ürün uzun süre canlılığını korur.

Bacillus sporları kuraklığa, sıcağa ve uzun beklemeye karşı bilinen en dayanıklı canlı formlarından biri. Bakteriyel gübre formülasyonu derlemeleri de raf ömrünü bu dayanıklılığa ve doğru formülasyona bağlıyor. Çeltikte spor hâlinde verilen Bacillus, aktif hücreden daha iyi sonuç verdi.

Raf ömrü saklama koşullarına bağlı; etiketteki saklama koşullarına uyulmalı.

Yorgun toprakta mikrobiyal canlılığı artırır.

Arpa denemesinde topraktaki bakteri, mantar ve fosfor çözen bakteri sayısı zamanla arttı. İtalya'daki buğday tarlasında kök çevresinde mikrobiyal kütle ve enzim aktivitesi yükseldi; topraktaki yerli mikrop çeşitliliği ise bozulmadı. Kireçli toprakta B. megaterium toprak enzimlerinin aktivitesini artırdı.

Ölçümler bir sezonluk. Toprak yapısının yıllar içinde nasıl değiştiğini gösteren uzun süreli çalışma az.